Post Tagged ‘nieuw leven’

Of: Er zijn veranderingen aanstaande 2.0

Het klinkt tegenstrijdig, maar het is wel waar.

Vandaag heb ik met de bonuszoon en z’n meisje overlegd dat we (zij) binnenkort een paar makelaars gaan uitnodigen om het huis waarin ik woon te komen bekijken voor een waardebepaling. Dat betekent dus dat de dag dat het in de verkoop komt nu steeds dichterbij komt, net als de dag dat ik het huis ga verlaten en nieuwe paden ga inslaan.

Ik heb al eens gezegd dat ik m’n huidige woonplaats ga verlaten, omdat ik hier niets meer te zoeken heb na het overlijden van m’n lief en het beëindigen van m’n “Friends with Benefits” relatie, nu ook alweer een half jaar geleden. De paar vrienden die ik hier heb kan ik ook blijven bezoeken (en zij mij) wanneer ik hier niet meer woon. En mocht blijken dat het in de toekomst afloopt, dan heeft dat zo moeten zijn en komen er wel weer nieuwe mensen op m’n pad.

Natuurlijk heb ik de afgelopen weken niet stilgezeten. Ik heb me ingeschreven bij een aantal woningtoewijsclubs (vroeger kon je dat doen bij woningstichtingen, maar nu zijn het conglomeraten geworden die een hele regio bestrijken) en ik snuffel op sites van particuliere verhuurders. De realiteit is nl. dat ik niet of nauwelijks kans maak op een gewoon sociaal appartement (of flat, zoals dat vroeger heette) omdat er wachttijden zijn van 3 tot 7 jaar, ik geen urgentie ben  / heb (duh!) en deze regering op vakkundige wijze het sociale woningaanbod om zeep helpt / verkoopt.

Ik ben dus aangewezen op de vrije sector. Dat is op zich geen probleem, ik heb dat vaker gedaan en dat is goed bevallen, dus daar maak ik me geen zorgen over. Het probleem zit in het feit dat ook daar de vraag veel hoger is dan het aanbod, zeker in plaatsen die mijn voorkeur hebben (Amersfoort, Leusden) en dat de kans dat ik daar binnen een paar maanden een redelijk uitziend en geprijsd appartement vindt in een redelijke buurt ook al heel klein is. Waarom daar, hoor ik je vragen? Ik ken Amersfoort goed. Heb pakweg 20 jaar in Leusden gewoond, dus was op Amersfoort georiënteerd. Bovendien wonen m’n kinderen en kleinkinderen in de buurt en zit ik precies halverwege m’n bonuszoon en bonusdochter. En niet in de laatste plaats; uitstekend cultureel klimaat, centraal gelegen en ik kan thuiskomen wanneer ik met het openbaar vervoer vanuit het westen naar huis wil na een avondje concert oid.

Aangezien m’n werkplek zich bevindt in Barneveld (nee, daar wil ik absoluut niet wonen!) moet ik het toch zoeken in een straal van pakweg 40 km rond die plek, rekening houdend met verkeersdrukte, files en dat soort shit, dus ik kijk ook naar een plaats als Ede. Daar is op zich niks mis mee. Behoorlijk groot, intercitystation tussen Utrecht en Arnhem, goeie snelwegen. Ook behoorlijk ruim aanbod van geschikte appartementen. En er woont ook nog dierbare familie van me op de koop toe. Bovendien zijn de aangeboden flats ruimer en goedkoper dan in Amersfoort.

Maar het is Ede. En dat associeer ik met Bible Belt,  zondagsrust, cultureel dood. Zeg maar Harderwijk, maar dan groter. En dan zonder toeristen. (Fuck, een pluspunt!)

Gelukkig heb ik een goeie vriend wonen in Harderwijk, die net aan het verhuizen is naar een ander huis met veel ruimte. Die heeft me al een paar keer gezegd dat ik van harte welkom ben als ik een periode moet overbruggen tot ik iets gevonden heb dat ik echt graag wil, qua woning.

Zou maar zo kunnen dat ik gebruik ga maken van z’n aanbod. Het haalt in ieder geval een beetje de druk van de ketel.

En ik kan gewoon m’n muziekjes blijven draaien op het volume dat ik aangenaam vindt….

It’s Madness, Our House….