Archief voor december, 2015

Nieuwjaarsgezever 3.0

Geplaatst: 31 december 2015 in Uncategorized

Na Kerstgezeik en Nieuwjaarsgezever en Kerstgezeik 2.0 en Nieuwjaarsgezever 2.0 The Sequel borduren we nog even voort op het thema met versie 3.0.

Want er blijft altijd wel wat te zeveren, kijkend naar de berichtjes in m’n tijdlijnen op Facebook en Twitter en luisterend naar de verhalen IRL. (In Real life, oftewel in het echte leven)

Zullen we beginnen met al die goeie voornemens, waar ik er minstens 1000 voorbij heb zien komen, in allerlei soorten en maten?

What the Fuck are you talkin’ about?!

Ga je me nou serieus vertellen dat je de overgang van het ene jaar naar het nieuwe jaar nodig hebt om ergens mee te stoppen, dan wel te beginnen? Schei toch uit met je flauwekul. Als je ergens mee wilt stoppen (roken, drinken, sex…oh, wacht…) dan doe je dat op het moment dat je er aan toe bent, niet omdat het 31 december is en je weet dat je op 1 januari (of 2) met een houten kop, een volgevreten pens en een smaak in je bek als een beerput wakker gaat worden. Tuurlijk, je houdt het een paar dagen vol, misschien zelfs een paar weken, maar uiteindelijk ga je weer voor de bijl / door met wat je altijd al hebt gedaan.

Ik doe er niet aan mee. Als, en alleen als, ik er behoefte aan heb stop ik met roken. De enige concessie die ik al jaren geleden gedaan heb is, dat ik nooit rook in het bijzijn van niet-rokers. (en eerlijk is eerlijk, m’n tabaksconsumptie is het laatste halfjaar met 75% gedaald.)

Als, en alleen als, ik er behoefte aan heb stop ik met het drinken van alcohol. Het enige dat me zelden of nooit overkomt is, dat ik teveel drink. Ik hou van een glas goeie Malt Whisky en kan daar enorm van genieten. En dat blijf ik doen. Kwaliteit boven kwantiteit. Altijd. Daarom heb ik flessen in de kast staan die er al 10 of 20 jaar staan. De enige fles die ik dit jaar leeg gemaakt heb is de heel speciale fles die ik ooit van m’n (overleden) lief kreeg tijdens onze eerste vakantie samen. Nu alweer meer dan 9 jaar geleden. Daarvan heb ik de laatste glaasjes een paar weken geleden genuttigd met m’n zoon en z’n meisje. Als er in mijn beleving een paar mensen het verdienden om mee te genieten van die fles, waren zij het.

Sex is geen topic! Als er iets bestaat dat lekkerder is blijf ik het erbij doen!

Alleen moet ik dan wel de kans krijgen om sex te hebben. Sinds ik m’n FWB relatie heb beëindigd in het begin van 2016 is er op dat gebied geen activiteit meer geweest. Mis ik dat? Ja, absoluut. Maar niet de sex om de sex. Wel de sex, of het liefhebben, binnen een relatie en het maakt me eerlijk gezegd niet uit wat voor soort relatie het is.

Ik lees en hoor nog steeds, of eigenlijk steeds meer, heel veel negativisme over wat komen gaat en over wat geweest is. En eerlijk gezegd snap ik dat niet nog steeds niet helemaal. Of eigenlijk helemaal niet. Wat geweest is kun je niet meer veranderen en de toekomst kun je, tot op zekere hoogte, sturen. Wanneer je blijft hangen in negativisme en alles ophangt aan je omgeving weet je zeker dat je geen stap verder komt. Jij bepaalt voor een groot deel je toekomst. veraf, maar zeker ook dichtbij.

Geloof me, als je negatief in het leven staat en alleen maar beren op de weg ziet, roep je de rottigheid over jezelf af. Natuurlijk loop je tegen vervelende dingen aan, maar die duren niet eeuwig. Loop je tegen een muur op? Ga naar links of naar rechts en vindt een mogelijkheid om er omheen te komen. Die is er, maar je moet er meestal wel wat voor (durven) doen.

Ben ik een geboren optimist? Absoluut! En geloof me, ik heb in m’n leven al een shitload aan ellende over me heen gehad. Toch staat daar minstens zoveel goeds tegenover.

Ik heb veel om verdrietig te zijn (geweest), maar minstens net zoveel om blij van te zijn. En natuurlijk heb ik ook nog genoeg om over te zeveren en doe ik dat ook regelmatig, maar da’s alleen maar om het zeveren en om te stangen. Noodzaak is er niet echt. Ik heb werk, een nieuw dak boven m’n hoofd, fantastische kinderen en kleinkinderen, 2 ontzettend leuke exen, enorm leuke vrienden en lieve vriendinnen…

En ik kan niet meer zeiken over het feit dat ik geen vaste arbeidsovereenkomst heb, maar een 0-uren contract, want ik heb een vaste arbeidsovereenkomst.. Dat ik geen eigen huis heb, maar in het huis woon van m’n overleden vriendin bij de gratie van haar kinderen, kan ik ook niet meer over zeiken, want ik ben verhuisd en woon in een heerlijk appartementje in Ermelo.

Dat m’n kinderen niet elke week bij me komen en ik m’n kleinkinderen te weinig zie. Dat ik geen relatie heb. Dat ik de meeste van m’n vrienden en vriendinnen alleen maar online spreek. Dat ik niet alles meteen kan kopen wat ik graag wil hebben, dat ik veel te zwaar ben, dat ik….

Maar dat is allemaal gezever.

Want de bottomline is nog steeds dat ik werk heb dat ik leuk vind en dat ik er voldoende mee verdien om me prima te redden. Dat ik in een leuk huis woon. Dat ik zo’n goeie relatie heb met m’n kinderen dat we elkaar niet elke week hoeven te zien, maar dat het altijd goed is wanneer we elkaar zien. Dat ze me weten te vinden voor de leuke dingen die ze willen delen , maar ook wanneer ze me nodig hebben. Dat m’n kleinkinderen staan te juichen wanneer gekke opa Bert de tuin inloopt en een rare bek trekt. Dat ik steeds meer online vrienden en vriendinnen ook in het echt zie en dat daar echte, oprechte vriendschappen uit zijn ontstaan waar ik intens van geniet. Dat ik oprecht blij kan worden wanneer ik hoor van een ex dat ze een nieuwe relatie heeft waarmee ze gaat samenwonen. En vooral dat ik elke dag muziek kan luisteren, er over kan lullen, nieuwe bands ontdek, concerten bezoek. met m’n jongste zoon en met dierbare vrienden.

Eigenlijk ben ik gewoon weer gelukkig met m’n leven en met de mensen om me heen, dichtbij of veraf, maar altijd in m’n hart.

Ik wens jullie niet alleen een fantastisch en voorspoedig 2017, maar een fantastisch en voorspoedig leven.

En ik weet zeker dat ik ook komend jaar weer plenty van jullie in het echt ga zien.

Dit jaar heb ik, net als vorig jaar, kerstavond doorgebracht bij de moeder van m’n kinderen, annex de oma van m’n kleinkinderen, annex m’n ex.

Kerst was en is bij haar een dingetje en in de jaren dat we getrouwd waren vierden we het altijd groot op kerstavond met de kinderen, onzinnige bergen cadeau’s, de hele keet veranderd in iets wat zich nauwelijks laat beschrijven, en deden we het 1e of 2e kerstdag nog eens dunnetjes over met vrienden en/of familie. Aangezien ik meestal kookte, omdat ik dat beter kon dan haar, waren dat voor mij over het algemeen redelijk stressvolle dagen die bijna altijd eindigden in ruzie of sikkeneurige koppen en de blijdschap bij me dat ik weer aan het werk kon. Had ook altijd een goed excuus, want zelfstandig ondernemer, dus druk – druk…

De ker(st)mis is gebleven, maar de sfeer is veranderd. Iedereen doet mee aan het kerstmaal, de cadeaus zijn klein (alleen de kleinkinderen worden extra verwend), het is een casual gebeuren waar iedereen van kan genieten. En ik zit daar tussen, met m’n glas whisky, als een reguliere Pater Familias te genieten van alles dat me dierbaar is. Niet alleen m’n kinderen en de kleinkinderen, maar ook van ex die zichtbaar geniet en in haar element is. Ik vind dat mooi. We hebben niet voor niks een relatie gehad van pakweg 25 jaar, die overwegend prima is geweest en ik vind het mooi dat we op deze manier met elkaar kunnen omgaan.

Toen we ’s avond’s afscheid namen kreeg ik de vraag mee of ik volgend jaar wat eerder kon komen. Alsof het alweer beklonken was dat ik dan weer kom, alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat ik er dan weer bij ben.

Ik ga dat naar alle waarschijnlijkheid ook weer gewoon doen, tenzij een van ons (of allebei) weer een relatie heeft. Dan ga ik het niet doen, want daar zou ik me niet comfortabel bij voelen. Mind you, mijn vriendin kon uitstekend overweg met m’n ex, maar het wordt voor mij te gecompliceerd om alles en iedereen van meerdere gezinnen bij elkaar te hebben, dus dat gaat niet gebeuren.

En de rest van dit weekend?

Gisteren heb ik vrienden op bezoek gehad die me al sinds mensenheugenis zo enorm dierbaar zijn en die me in alle jaren dat ik ze ken op zoveel fronten hebben geholpen, dat ik het elke keer weer een feestje vind wanneer we elkaar zien, al is dat veel te weinig. Natuurlijk weet ik wel dat dit soort vriendschap niet wordt afgemeten aan de frequentie waarin je elkaar ziet, maar toch. We hebben bijgekletst, wat gedronken, wat gesnoept, elkaar up-to-date gebracht over onze kinderen en werk en zo en het was goed.

De afspraak die ik ’s avonds had ging helaas niet door, dus heb ik de avond doorgebracht met muziek en lezen. Maar da’s voor mij ook quality time.

Quality time die ik vandaag weer ga hebben met m’n jongste zoon, want die komt een vorkje meeprikken en een slokje drinken. Het is mooi wanneer al m’n kinderen, inclusief m’n 2 bonuskinderen, met hun aanhang op bezoek komen, maar ik geniet er ook minstens zoveel van wanneer ze alleen komen omdat je dan toch andere gesprekken hebt.

Wanneer de rest komt weet ik niet. Maakt ook niet uit. Veel belangrijker vind ik het, wanneer ze bij me komen, dat het gezellig is. Hoe vaak dat is, is totaal niet belangrijk. Net zo onbelangrijk als komen op zogenaamde speciale dagen als kerst en dergelijke.

Ik geniet altijd van bezoek van hen of van vrienden. Nog meer dan op bezoek gaan, maar dat ligt meer aan mij…

Fijne dagen, ondanks alles.

Our House

Het is weer de tijd van het jaar dat zo ongeveer iedereen begint over Kerst, de Kerstdagen en Oud en Nieuw.

Het valt me op dat de meerderheid van wat ik lees op Twitter of Facebook niet positief is. Het lijkt erop dat veel mensen opzien tegen de confrontatie met zichzelf, hun familie en/of hun vooruitzichten, dus ik lees en hoor veel gezeik en geklaag over die vreselijk vervelende Kerstdagen met verplicht bezoek aan ouders/broers/zusters/kinderen/ kerstmissen, te verwachten confrontaties met exen bij kinderen, een extra dag vrij om naar Ikea of de meubelboulevard te moeten en geen geld om op wintersport te gaan, dus vluchten kan ook niet meer!

Natuurlijk ook veel voornemens om veel te vreten en nog meer te zuipen zodat ze een excuus hebben om minstens een dag in hun bed te blijven liggen.

Willen we wel of geen kerstboom en moet het dan een echte worden of een namaak. Als het een echte is, zit je nog maanden met dennennaalden in het huis, het kleed en de vloerbedekking. Maar als het een nepperd is mis je de geur van verse dennennaalden en dat kreng neemt de rest van het jaar zoveel plek in.

En dan heb ik het nog niet gehad over het kerstdiner. Bij wie: zijn ouders, jouw ouders, bij ons?! En wie moeten we uitnodigen en wat gaan we eten en wie moet dat allemaal koken en voorbereiden en dan sta ik dagen in de keuken en jij loopt mooi weer te spelen en ik moet altijd alles alleen doen en die kutkinderen heb ik ook niks aan en die patserige vrienden van je weten de hele avond alleen maar alles af te zeiken en alles op te zuipen en, en, en….

Oh wacht, zou ik bijna de horde van allenige vrouwen en mannen vergeten die heel erg zielig alleen thuiszitten met een plaidje over zich heen, een fles wijn of echte drank naast zich plus een zak chips en een kant en klare maaltijd die 5 minuten in de magnetron moet en, als ze nog niet helemaal depri zijn, een stukje brie of andere zweetvoetenkaas met een droog toastje…

En wat denk je van oudejaarsavond! Zelfde gezeik, maar dan een week later! Aangevuld met gezever over weer een verloren jaar, weer een jaar dichter bij de dood, weer geen carrière op gang gebracht of promotie gemaakt, weer geen nieuw huis/auto/vriendin/vriend/maitresse/toyboy.

Wel 5 kilo erbij, plus 5 rimpels, minstens 1 vetrol en katers na 3 glazen drank in plaats van na 3 flessen, de aow weer 3 maanden verlengd, dus je moet nog langer werken en het pensioen verder verlaagd dus je moet na je aow-gerechtigde leeftijd blijven werken!

Kortom: Life is a Bitch and then You Die, Motherfucker!

Het valt allemaal niet mee he, stumpers?

Nou, dat gaat nogal. Maar het is maar net hoe je er zelf instaat. Het zou volgens mij al een heel stuk gemakkelijker worden als iedereen een beetje eerlijker tegenover zichzelf en anderen zou zijn. Durf eens gewoon nee te zeggen als je ergens absoluut geen zin in hebt. Of ga in onderhandeling over de voorwaaarden waaronder je bereid bent om iets te doen. Het leven is toch een kwestie van geven en nemen? Doe dat dan en schei uit met dat jaarlijks terugkerende gezeik! Of zwelg je daar soms in? Dat kan natuurlijk ook, maar val mij daar niet mee lastig. Ook als je alleen bent kun je deze dagen op een leuke manier doorkomen, mits je de bereidheid en de moed hebt om jezelf een schop onder je lamlendige reet te geven. Ben je alleen en heb je daar last van? Bel een vriend/vriendin/familielid en vraag of je welkom bent. je staat er verbaasd van te kijken hoe vaak je “ja, gezellig” hoort. Zie je op tegen het nieuwe jaar? Maak een lijstje van de dingen die je in het nieuwe jaar zou willen doen. een soort bucketlist voor 2016. Je staat te kijken van de hoeveelheid dingen/activiteiten je wilt/gaat bezoeken en die je leven leuk gaan maken.

Mijn lijstje is al best gevuld en er komt nog veel bij. De verjaardagen van m’n kinderen, kleinkinderen en een paar vrienden. Concerten en festivals die ik wil bezoeken met m’n jongste zoon en met vrienden. Ik kan me daar nu al zo enorm op verheugen dat ik alleen daardoor al in een goed humeur kom.

En de kerstdagen? Die gaan ook leuk worden.

Ik ga kerstavond, na m’n werk, naar de moeder van m’n kinderen om samen met haar, de kinderen en onze kleinkinderen gezellig feest te vieren met hapjes, kalkoenbouten, drank en wijn en cadeautjes en zo. Ik kan namelijk goed opschieten met m’n ex. Heeft tijd gekost, jazeker, maar het is het waard geweest om in te investeren. Net als met m’n eerste ex trouwens, die ik komend jaar ook wel weer zal zien omdat ze met haar vriend in m’n woonplaats komt wonen.

Of ik de beide Kerstdagen nog mensen op bezoek krijg weet ik nog niet. er staat niks gepland. M’n bonuszoon blijft met z’n lief in het noorden, m’n bonusdochter zal vermoedelijk in het zuiden blijven om kerst te vieren met haar vriendinnen en haar vriendje. Maar ook al komt er niemand, ik vermaak me kostelijk. Ik heb lekker eten in huis. M’n 2 favoriete groenten (witlof en spruitjes), heerlijke aardappeltjes en een serieuze varkensrollade van een slager uit het noorden. Da’s wel een belangrijk iets, want die weten tenminste hoe je een rollade moet kruiden. Ik heb een paar mooie playlists om te luisteren en niet te vergeten m’n platen, want er gaat niks boven vinyl. Ik heb een stapel boeken liggen en muzikale jaaroverzichten.

Heel misschien heb ik tegen die tijd gehoord dat m’n 0-uren contract wordt omgezet in een normale arbeidsovereenkomst, maar de kans dat ik toch weer een nieuw 0-uren contract krijg is groter, want het kan nl. nog. Maar weet je wat het is? het interesseert me eigenlijk geen fuck. Ik vermaak me wel en ik kom er wel. Ik realiseer me dat mijn verleden een stuk groter is dan m’n toekomst en ik ben van plan om te genieten van de toekomst die ik nog heb.

Ik wens jullie allemaal alle goeds.