Archief voor april, 2015

Life is a bitch!

Geplaatst: 5 april 2015 in Overpeinzingen
Tags:, , , ,

“Life is a bitch and then you die” is de complete tekst van het gezegde, al zijn er een aantal variaties in omloop die ik af en toe ook gebruik.

Nu gaat het om het origineel! Want het geeft op dit moment exact mijn gevoel weer. De meeste mensen hebben bij het aanbreken van de herfst last van een slechter humeur, sikkeneurigheid, soms zelfs een lichte of flinke depressie.Ik heb daar om onverklaarbare redenen altijd last van wanneer het voorjaar aanbreekt. Da’s eigenlijk best wel raar, je zou verwachten dat je blij wordt van het feit dat de dagen lengen, de rokjes korter worden, de temperatuur stijgt en het nieuwe leven aan alle kanten losbarst. Alles wordt weer groen, jong leven wordt geboren, kleine kinderen mogen de straat weer op en zijn uitgelaten als jonge lammetjes. Bijna iedereen is vrolijker en zit barstensvol plannen voor de komende maanden. Welk festival ga ik bezoeken, waar gaan we heen op vakantie, zullen we een nieuwe ………….(vul zelf maar in) kopen? Bijna alleen maar positiviteit.

Ik ook hoor, ik hou ook van het voorjaar en alles dat er bijhoort. En ik heb ook de nodige festivals, concerten en zo gepland. En ik heb weinig te klagen; Ik woon prima, heb werk, kan het me permitteren om naar concerten en zo te gaan, mits gedoseerd, ben gezond (nou ja, voor een niet sportende, te hard werkende, niet al te gezond levende 60-jarige single man dan) Heb kinderen die het goed tot heel goed doen, prachtige kleinkinderen, vrienden en kennissen, familie….

Toch bekruipt me elk voorjaar weer het gevoel dat ik opnieuw een jaar van m’n eindige leven heb lopen verkloten met niks doen om m’n dromen (ja, ik heb nog steeds dromen) te verwezenlijken! En dat ik te weinig tijd en aandacht besteed aan hen die me lief zijn. En dat de klok steeds harder lijkt te tikken.

En hoe kleiner de kans wordt dat ik nog een of meer van m’n dromen kan waarmaken, hoe vaker ik tegen hen die me lief zijn (vooral m’n kinderen) zeg dat ze hun dromen moeten volgen, hoop ik dat ze niet dezelfde fouten maken die ik in overvloed heb gemaakt in m’n leven. Ik weet het geweldig goed te vertellen aan een ander, maar wanneer ik tegen mezelf zeg dat ik moet opschieten is het antwoord dat ik mezelf geef altijd dat ik eerst nog even dit moet en dat moet en als dat dan klaar is en afgewerkt, dan….

Dan wordt het weer voorjaar en sluit ik me een poosje een beetje af van de buitenwereld, doe de dingen die “moeten” en luister naar muziek, want dat is dan het enige waar ik echt blij van word. Uiteindelijk komt het weer goed met me en kom ik uit m’n lethargische staat, maar toch….

Life is a bitch…….

And then you die!