Naar de dokter, the sequel.

Geplaatst: 19 oktober 2014 in Uncategorized

Het is bijna weer zover, m’n jaarlijkse doktersbezoek is bijna daar. Time flies….

Jaarlijks? Ja, eigenlijk wel. Ik kom er praktisch nooit, want ik mankeer zelden wat, maar 1 keer per jaar laat ik een redelijk uitgebreid bloedonderzoek doen buiten hem om en wanneer ik de uitslagen heb maak ik een afspraak met hem en met de longverpleegkundige.

Ik plan die afspraken op dezelfde dag, want ik vind 1 x per jaar hakketakken over m’n levensstijl meer dan genoeg omdat de discussie steeds over hetzelfde gaat: zij vinden dat ik alles wat ik leuk, lekker of prettig vind, moet laten of sterk verminderen om langer te leven en ik vind (en vertel ze) dat ze er geen zak van begrijpen.

Het bloedonderzoek wees ook dit jaar weer uit dat ik feitelijk gezond ben, afgezien van een iets verhoogd cholesterolgehalte, veroorzaakt doordat ik het verdomde om m’n pillen te slikken. Heb mezelf beloofd dat ik dat vanaf nu dan wel doe, want een kleine concessie, en dat stelt hem ook tevreden, hahaha. Overigens is het ook dit jaar niet gebeurd…. Hij zal balen en ik heb me het afgelopen jaar (weer) prima gevoeld.

Waar ze moeite mee hebben om te begrijpen is het volgende: Ik heb m’n leven lang keihard gewerkt en veel te weinig genoten van alles wat me dierbaar is en was (kids, exen, life as such), terwijl ik vooral in de laatste pakweg 10 jaar bijna alles naar de kloten heb zien gaan en verloren heb.

Huwelijk na bijna 25 jaar over en uit, vader overleden (moeder was al eerder overleden), zaken failliet, m’n nieuwe geliefde overleden, geen geld om te leven, een diepe depressie gehad. Genoeg zo?

Dat vond ik uiteindelijk ook, maar het heeft me ontstellend veel moeite en energie gekost om m’n leven weer op de rit te krijgen en om tot het inzicht te komen dat het nu toch eindelijk eens tijd wordt om er ook eens een beetje van te genieten.

Overigens was ik daar door m’n nieuwe liefde al voorzichtig mee begonnen, maar weer kwijtgeraakt toen ik haar verloor aan een herseninfarct, waardoor ze binnen een week overleed.

Ik ben nu weer 5 jaar alleen, vader van 3 kids en inmiddels 3 kleinkids, surrogaatvader van de 2 kids van m’n lief en ontzettend blij en een beetje trots op het feit dat ze allemaal zeer behoorlijk terecht zijn gekomen en het gewoon goed doen. Dat is, wat je als vader wilt en al het andere is niet zo belangrijk meer.

M’n moeder is 61 jaar geworden en doodgegaan aan kanker zonder dat ik het gevoel heb dat ze ook maar een dag echt gelukkig is geweest, m’n vader is na de dood van z’n vrouw alleen maar bezig geweest met een stervenswens zonder de moed te hebben om tegen z’n dokters (meervoud) in te gaan en ik merk dat een hele goeie vriend van me, 2 jaar ouder dan ik, met beginnende dementie, langzaam maar zeker minder scherp en bij de tijd wordt.

Ik was er klaar mee, ik ben er klaar mee, ik heb nu genoeg ellende over me heen gehad!

Zeker, ik ben een behoorlijk stuk harder geworden dan ik was en kies primair voor mezelf (en al m’n kids natuurlijk) en heb het besluit genomen dat ik me niet onttrek aan m’n verantwoordelijkheden, maar ook wil genieten van m’n leven, onder het motto: liever kort maar hevig, dan lang en chagrijnig!

Dat betekent dus dat ik me niet (meer) ga schikken naar regels die anderen me op willen leggen “voor m’n bestwil”, want de enige die zorgt voor m’n bestwil ben ikzelf. En dat doe ik met overtuiging.

Over 2 weken, op 1 november, ga ik voor het eerst van m’n leven de ww in. Het zal niet lang duren, want m’n werkgever wil me graag terug hebben zodra de 3 maanden en een dag ww voorbij zijn en dan ben ik normaal gesproken weer 2 jaar onder de pannen.

En de komende 3 maanden? Ik ben meer dan 5 jaar niet op vakantie geweest. ik maak me geen enkele illusie dat ik een andere baan vind, dus ik wacht, terwijl ik keurig voldoe aan de eisen van het UWV, rustig af tot ik weer aan het werk ga.

In de tussentijd ga ik rustig aan doen, bijtanken, klussen in huis (hard nodig), bloggen, met m’n muziek bezig, concerten bezoeken, sociale contacten aanhalen…. gewoon leven dus.

En vooral doorgaan met mezelf blijven, want dat bevalt me prima.

PS
Het meeste van wat hierboven staat is al eerder gepubliceerd op m’n blog. Het is alleen geactualiseerd, maar dat hebben m’n volgers al in de gaten gehad.

Advertenties
reacties
  1. wilma schreef:

    Goed verhaal.
    Kies voor jezelf, goed plan!!!
    Hou vol, het gaat je lukken.

    Kus van tante en oompje

    Liked by 1 persoon

  2. bertruisch schreef:

    Kump good. Reken derop. 😉

    Like

  3. esther schreef:

    Zie het als 3 maand vakantie. Lekker genieten dus, en drink vooral die borrel 😉 Your life, your way!

    Liked by 1 persoon

  4. mericuleus schreef:

    Mooi blog! En zo leer ik Bert kennen… Ben benieuwd naar je eerdere postings.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s